Connecting agriculture and society

Fenomenologie

De laatste twee weken heb ik een zomercursus ‘phenomenology and practice’ gevolgd aan de Universiteit Utrecht. Fenomenologie is een filosofische stroming en legt nadruk op de ‘lived experience’. Het gaat erom te beschrijven en te begrijpen hoe iets door een bepaalde groep mensen wordt ervaren. Bijvoorbeeld, hoe is het voor ouders wanneer hun kind te vroeg geboren wordt en het in een couveuse ligt? Of, hoe is het voor vrouwen om in een gevangenis te zitten? Je zou ook kunnen vragen; hoe is voor tuinders om samen een tuin te onderhouden? De antwoorden op deze vragen geven inzicht in menselijke ervaringen. Zo’n inzicht kan bijvoorbeeld worden gebruikt door verpleegsters op de afdeling voor te vroeg geboren kinderen, bij het begeleiden van hun ouders.

 

Ik wilde een zomercursus doen omdat ik dit jaar niet veel naar conferenties zal gaan en ik toch wat tijd wilde besteden aan iets buiten mijn reguliere werkzaamheden. Dat soort activiteiten zijn vaak inspirerend en een goede manier om nieuwe inzichten te krijgen. Eerlijk gezegd wist ik helemaal niet wat fenomenologie was voordat ik deze cursus tegenkwam, maar het woord practice in de titel sprak me aan (omdat ik de theory of practice gebruik in mijn tweede artikel). In mijn onderzoek bestudeer ik ook de dagelijkse praktijk, en ik wilde daar wel eens op een andere manier naar kijken. Ik zal waarschijnlijk niet direct iets met fenomenologie gaan doen, maar dat was juist ook een reden om voor deze cursus te kiezen; soms is het goed wat verder te kijken om je blik te verruimen. Bovendien ligt de nadruk bij fenomenologie erg op schrijven, en dat is voor een PhD student nooit verkeerd.

 

En zo heb ik me de laatste twee weken gestort op Heidegger en Marleau-Ponty (moeilijk!), maar ook op de fenomenologen van de niet langer bestaande Utrecht school (een stuk beter leesbaar), heb ik schrijfopdrachten gemaakt (de lived experience van een belangrijk moment) en bijna veertig buitenlandse studenten leren kennen. Het was heerlijk om twee weken alleen maar naar college te gaan en me verder niet met werk bezig te houden. Bovendien was het lekker dichtbij; voor het eerst in jaren met de fiets naar het werk. Het was de perfecte overgang tussen werk en zwangerschapsverlof. Maar nu is mijn verlof dan echt ingegaan en dit was daarom waarschijnlijk voorlopig mijn laatste blogje.

 

Esther Veen blogt als onderzoeker stadslandbouw